Wielka Sobota w Kościele katolickim. Czas wyciszenia i oczekiwania.
Bogata liturgia Wigilii Paschalnej, stanowiącej centralny fragment Triduum, składa się z czterech części. Obchody zmartwychwstania Jezusa Chrystusa rozpoczynają się po zapadnięciu zmroku.
Szczególną rolę odgrywa tu obrzęd tzw. liturgii światła. Przed kościołem rozpala się ognisko, którego płomienie zostają poświęcone przez kapłana, ubranego w białe szaty. Następnie od poświęconego ognia zapala się paschał (dużą świecę), symbolizujący Chrystusa, czyli Światłość świata, co ma uzmysławiać, że dokonała się Pascha, przejście z mroku do jasności, ze śmierci do życia. W uroczystej procesji paschał zostaje wniesiony do świątyni i umieszczony w ozdobnym świeczniku.
Liturgia Słowa Bożego – składa się z siedmiu czytań ze Starego Testamentu, dwóch czytań z Nowego Testamentu (Epistoła i Ewangelia) oraz homilii.
Liturgia chrzcielna – składa się z litanii do Wszystkich Świętych, błogosławieństwa wody chrzcielnej, chrztu św. oraz odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych.
Liturgia Eucharystyczna – ma swój zwykły przebieg, jak w każdej Mszy św. Wierni, za zgodą ordynariusza, mogą przyjmować Komunię św. pod obiema postaciami.
Procesja rezurekcyjna – może odbywać się po obrzędach Wigilii Paschalnej lub też w Niedzielę Zmartwychwstania rano przed Mszą św. Procesja ta w Polsce dalej jest pielęgnowana w odnowionej liturgii. Jest ona ciągłym przypominaniem światu tajemnicy Zmartwychwstania Pańskiego i ciągłym wzywaniem całego stworzenia do udziału w triumfie Zmartwychwstałego Pana.
