Wielki Czwartek

Wielki Czwartek to chwila zadumy nad rozpoczynającą się wkrótce Męką i Drogą Krzyżową. To jednak również chwila radości i wdzięczności – za dar kapłaństwa i dar Eucharystii.

Jest to więc święto wszystkich kapłanów. Jest to dzień, w którym bardziej niż każdego innego dnia w roku mamy okazję uświadomić sobie, jak wiele kapłanom zawdzięczamy.

„Gdybyśmy nie mieli sakramentu Kapłaństwa, nie mielibyśmy Pana. Kto Go umieścił w tabernakulum? Kapłan. Kto przyjął naszą duszę u początku jej życia? Kapłan. Kto ją żywi, by dać jej siłę na wędrówkę? Kapłan. Kto ją przygotuje na spotkanie z Bogiem, obmywając ją po raz ostatni we krwi Jezusa Chrystusa? Kapłan, ciągle kapłan. A gdy dusza będzie umierała, kto ją ożywi, kto jej udzieli ciszy i pokoju? I tu kapłan. Nie można sobie przypomnieć ani jednego dobrodziejstwa Boga bez spotkania obok tego wspomnienia obrazu kapłana.”

Św. Jan Maria Vianney

 

Księże Proboszczu,
– dziękujemy , że odpowiedziałeś na głos Chrystusa,
który wzywał Cię do pójścia za Nim.
Dziękujemy za Twoją pracę w naszej parafii,
za każdą Eucharystię, kazanie, spowiedź, modlitwę,
błogosławieństwo, za wszystkie udzielone sakramenty
i za wszystkie łaski, które dzięki Twojej  posłudze otrzymaliśmy od Pana
– z głębi serca dziękujemy!
Zwłaszcza teraz kiedy tak bardzo nam tego brakuje!
Jesteśmy także wdzięczni za serdeczność, uśmiech, życzliwość,
otwartość, wszelką pomoc i poświęcony czas.
Życzymy, abyś zawsze pozostał wierny Chrystusowi.
Niech On obdarza Cię tymi łaskami, których potrzebujesz,
by jeszcze pełniej realizować kapłańskie powołanie.
Życzymy zdrowia, radości, życzliwych ludzi na swej drodze,
a także realizacji osobistych pragnień.
Niech droga, na którą zaprosił Cię Chrystus
– Najwyższy Kapłan będzie drogą ku świętości,
niech Matka Chrystusa – Matka Kapłanów swą macierzyńską miłością broni ,
osłania i czuwa nad Tobą.
I byś codziennie mógł powtarzać za ks. Janem Twardowskim:

„Własnego kapłaństwa się boję,
własnego kapłaństwa się lękam
i przed kapłaństwem w proch padam,
i przed kapłaństwem klękam
W czerwcowy poranek mych święceń
dla innych szary zapewne
jakaś moc przeogromna
z nagła poczęła się we mnie
Jadę z innymi tramwajem
biegnę z innymi ulicą
nadziwić się nie mogę
swej duszy tajemnicą.”

Do życzeń dołączamy zapewnienie o pamięci modlitewnej. Parafianie