Czcigodny Kapłanie!
Wielki Czwartek, pamiątka Wieczerzy Pańskiej, stawia nam przed oczy Jezusa, Sługę “posłusznego aż do śmierci”, który ustanowił Eucharystię i Sakrament Kapłaństwa jako najwyższy znak swojej miłości. Jest to dzień doniosły i święty dla całego Kościoła, który dziękuje za dar Eucharystii oraz na nowo uświadamia sobie łaskę Waszego powołania. W tym dniu przybywamy całą naszą wspólnotą, aby podziękować Chrystusowi za dar kapłaństwa. Kapłaństwo jest powołaniem szczególnym: “I nikt sam sobie nie bierze tej godności, lecz tylko ten, kto jest powołany przez Boga” (Hbr 5, 4).
Drogi Kapłanie z wielkim uznaniem i podziwem zwracamy się do Ciebie, będąc świadomymi, że Twoja rola w Kościele jest konieczna i niezastąpiona. Jesteś sługą Eucharystii, szafarzem Bożego miłosierdzia w sakramencie pokuty, pocieszycielem dusz, przewodnikiem wszystkich wiernych wśród zamętu i trudności dzisiejszego życia. Wyrażamy naszą wdzięczność za bezinteresowną posługę miłości, za trud codziennej służby, za to, że towarzyszysz nam od urodzenia, aż do ostatniej drogi życia, udzielając sakramentów świętych.
Dziękujemy, że jesteś widzialnym i realnym znakiem Chrystusa w Kościele, Jego działania, Jego obecności, miłości i poświęcenia.
Składamy podziękowania za Twoje namaszczone ręce, które dają nam Chrystusa Eucharystycznego, błogosławią nasze dzieci i rodziny. Za pełną poświęcenia służbę życzymy realizacji wszystkich szlachetnych planów i słusznych zamierzeń. Niech przewodzi światło Ducha Świętego, a Jego moc wspiera we wszelkich dobrych poczynaniach i pięknym trudzie kształtowania serc na wzór Serca Jezusa Najwyższego Kapłana.
Z okazji Wielkiego Czwartku, pamiątki ustanowienia kapłaństwa, pragniemy Tobie życzyć by droga, na którą zaprosił Cię Chrystus – Najwyższy Kapłan była drogą ku świętości. Niech stale wzrasta miłość do Eucharystii. Niech w gorliwym i pełnym poświęcenia wypełnianiu pragnień Serca Bożego wspiera zawsze moc Ducha Świętego.
Życzymy gorących serc, abyś stając przy człowieku w jego ziemskiej wędrówce podnosił to, co słabe, prostował to, co powikłane i wzbudzał nadzieję. Niech szlachetna posługa siania ziarna Bożej Prawdy i prowadzenia ludzi do spotkania z Chrystusem w sakramentach przynosi radość. Niech przyczynia się do budowania jedności Kościoła – naszego Domu.
Matka Chrystusa, Matka Kapłanów swą macierzyńską miłością niechaj broni, osłania i czuwa nad Tobą!
